مترسکــــ ِ آزاد

            

من سياسي نمي نويسم..

من اجتماعي نمي نويسم..

من از درد مي نويسم..

درد ناخوشي و درد خوشي..

درد بودن و درد نبودن..

درد ماندن و درد نماندن..

درد داشتن و درد نداشتن..

من از فقر نمي نويسم..

من از درد فقر مي نويسم..

من از تورم و بي كاري نمي نويسم..

من از درد تورم و بي كاري مي نويسم..

من از سياست و سياستمداران و سياست بازي هاي كثيفشان نمي نويسم..

من از درد سياست و سياستمداران و سياست بازي هاي كثيفشان مي نويسم..

من از 18 تير نمي نويسم... من از درد 18 تير مي نويسم..

من از کشورم نمي نويسم.. من از درد کشورم مي نويسم..

من از مردم خسته نمی نویسم.. من از درد مردم خسته می نویسم..

من از دانشگاهم  نمي نويسم.. من از درد دانشگاهم مي نويسم..

من از دوست نمي نويسم.. من از درد دوست مي نويسم..

من از درد مي نويسم..

من از چشمانش نمي نويسم.. من از درد چشمانش مي نويسم..

آه..

من با درد به دنيا آمدم.. با درد مي مانم.. و با درد  از دنيا خواهم رفت..

 

پی نوشت :

سلام دوستان..

شرايطي باعث شد بر خلاف ميل باطني خويش وبلاگ مترسك آزاد را حذف كنم و چندي دست به قلم نشوم..

ولي با توجه به آپديت  بهار87  اين وبلاگ نمي ميرد تا آزادي احسان منصور و مجيد و همه ي آزاد انديشان..

باز آمدم ، با همان نگاه و همان استقلال ِ نگاه ..

اما اين بار محكم تر..

 

نوشته شده توسط محبوبه موحد در دوشنبه چهاردهم مرداد 1387 ساعت 11:33 موضوع | لینک ثابت