تریا

         و دیگر هیچ..

 

 

تریا یعنی مبارزه!!

یه چایی داغ و بعدش کُلّی ...

تریا یعنی تحمل هوای گرم به خاطر گسترش اندیشه ..

یعنی دور از فن کوءل های نهادها و تشکل ها بودن.. به دور از جایی خنک داشتن در عوضِ خیانت به اندیشه.. به دور از حفظ پایگاه به قیمت خیانت به آینده..

 تریا یعنی آخرین پناهه همه ی خستگی ها..

آری، همه چیز از تریا شروع شد..

سال ۱۳۸۴..

یک هفته بعد از ورودم به دانشگاه..

روزی که دکتر ملاباشی به دانشگاه آمده بود..

از تالار آزادی (جایی که همه چیز هست ،جز آزادی!) زدم بیرون..

رفتم به طرف تریا..

من بودم و او.. !

یک چایی داغ.. روی صندلی نشستیم و پامونو دراز کردیم روی صندلی روبرویی..

هوا پاییزی بود..

یادته اون روز به زمین و زمان فحش دادم؟ به اون پسری که اون سوال کذایی رو از ملاباشی پرسید و بعدش بدون هیچ دفاعی از اندیشه اش رفت نشست؟ (همون پسر تریاییه رو می گم..! اما عزیزم اون واقعا تریایی نبود، تنها نقش تریایی ها  رو بازی کرد..!)

سال ۸۴، تنها تریا بود و چای و اندیشه و خنده و گریه و فحش و ناله و ...هـــــــــــــر چیز دیگه ،..

پاییز ۱۳۸۵ ،پشت درهای بسته ی تالار آزادی...

+ کجا می ری محبوب؟

- تریا ..

+ ای ول بزن قدش با هم بریم.. من الان اساسی پایه ی یه پُک چایی ام..!

- نه اون تریا نه ، تئاتر تریا..می یای؟

+ نه ؛تریا فقط اونجاست محبوب جان ، فقط تریا اونجا...

اون روز تریا نه چای خوردم ، نه خندیدم نه گریه کردم نه فحش و نه ناله...

راست می گفت ، این تریا با اون تریا کلی فرق داشت..

تریای ما آزاد بود، آزادِ آزاد..

اما اینجا همه نقش بازی می کردند.. نقش تریایی ها ..

آری، همه چیز از تریا شروع شد..

اما این تریا  اسیرم  کرد.. رفتم به سمت چهار دیواری..

از اون روز به بعد کمتر می دیدمش..دیگه مجالی برام نبود برم چای و اندیشه.. سرم خیلی شلوغ شده بود...

+ محبوب ، بریم یه پُک چایی؟ امروز بریم تو فاز آنارشیسم. پایه ای ؟

- دوست دارم بیام، اما وقت ندارم، تبلیغای فلان برنامه مونده..!

+ باشه .. تنها می رم تو فاز فاشیسم !!!!!

 پاییز سال ۱۳۸۶..

روبروی آینه : این چه قیافه ایه ؟ خسته ای؟ آره ، خسته ای ..

آخ که دلم لک زده واسه تریا..

بچه ها کی پایه اس مهمونی بده..

-- همگی به سمت تریا..

خنده..خنده..خنده..خنده..

- هی فلانی، من گریه ام میاد..

* اِ ، گریه چیه ؟ با بچه ها اومدیم تریا ..حالی به هولی..

* فعلا یه دَر بزار سر اندیشه ات ، بچه ها که سیاسی نیستن..! بی خیال شو (خفه شو، روزمونو خراب نکن.).. خنده ی بچه ها(!!)

ـــــــــــــــــــــــــــــــ تنها نشسته بود و چای می خورد، بستنی به دست(!!) رفتم به طرفش،

+ محبوب خسته ای؟

- خیلی..

+ یه چای بگیر با هم بخوریم...

ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ سکوتی سنگین سراسر تریا را گرفته بود،گاهی خنده ی جیغ گونه ی دختری چیپس بدست افکارمان را پاره می کرد..

- پایه ای به زمین و زمان فحش بدیم؟

+ تریا خوش گذشت..؟

- کدوم تریا؟

+ تریای تالار آزادی..

- اوووووووووووووووووووووووووه اون که یک سال و نیم پیش بود..

+ آخه از اون روز تا حالا نیومدیم تریا تا ازت بپرسم..

....

..

.

آری ؛ همه چیز از تریا شروع شد..

چای داغ را مثل سنت قبل روی زمین گذاشتم و به زمین و زمان فحش دادم...

.........

 

                     روز خوبی است..

                                               روز تریایی..

                                                                پایه ی یک پُک چایی هستی؟

پی نوشت:

۱- عکسی که از بچه های تئاتر زده شده محصول search می باشد..

۲- در مکالمه ها (-) شخص خودم می باشم و (+) دیگری..

۳- از تریایی بودن تا تریایی بودن خیلی راهه...

۴- تریایی شدن راحت تر از اونیه که فکرشو بکنی، فقط باید خودت بخوای..

۵- هر نوع برداشتی از این نوشته آزاد است و چون آزادی مسئولیت می آورد هر کس مسئول برداشت خود می باشد..

۶- در آخرم یه دمت گرم مشتی به همه ی تریایی ها..

                                                                     اندیشه تان سبز و چایی تان داغ..


 

نوشته شده توسط محبوبه موحد در سه شنبه بیست و چهارم اردیبهشت 1387 ساعت 11:49 موضوع | لینک ثابت